Casino Ritz Plovdiv

11 Vasil Levski str.
Phone: +359 888 508 583
Navigation

Kumarın tarihçesi

Arkeolojik buluntular sonucunda, 40 bin yıl yaşında, kullanım olarak eski bir zar şekli düşünülen objeler ortaya çıkmıştır. Adı geçen o objeler, ‘astragalus’ denilen koyun veya köpek kemiğinin ayak bileği kısmından yapılırmış. Mısır’da ise MS 3500 tarihli kumar oyunları amacıyla kullanılan nesneler bulunmuştur. Resimler, Mısırlıların aşik adlandırılan bir kuzu veya keçinin aşık kemiğini zar olarak attığını göstermektedir. MS 2300 yılları civarında Çinler kiremitlerle kısmet oyunları oynarlarmış. Eski Hindistan’da bütün kastların kumara kaptırılırmış. Eski Hint efsanelerinde dünya, Şiva ile eşi arasında oynanan bir zar oyunu olarak gösterilirmiş.
En eski ve bugünlerde de bilinen kumar oyunu zar atmaktır. Sofokles’e göre zarlar Yunan Palamedes tarafından Troya kuşatması sırasında icat edilmiş. Herodot, zarların falcılık yapma amacıyla rahip ve sihirbazlar tarafından kullanıldığını anlatmaktadır. Eski çağlarda Yunanlar bunları estetiğin bir sembolü olarak görürmüş ve bu nedenle ise zarları bronz, akik, kaymaktaşı, sığır boynuz, mermer veya fildişinden yaparmış.
Antik Roma’da Klaudiyus kendi at arabasının yapısını bu nedenle uydurup zar atabilmesi için yeterince yer açmıştır. Caligula ise, borçlarını kapatmak için şovalyelerinin eşyalarına bile el koymuş. İncil’e göre Roma askerleri, çarmıha gerilmesinden sonra İsa’nın kıyafetlerine bahis koymuş.

Amerika’daki Kızılderililer şans oyunlarının tanrılar tarafından yaratıldığını düşünüyorlarmış. Onlar, düz taşların beyaz veya siyaha boyalı tarafları, rekoltelerin bereketini ve ciddi hasta olan aşiretin üyelerinin geleceğini öngörebileceğini sanırlarmış.
 
Para, mülk, köle haricinde, iddiaların bazen çok ilginç ve garip olurmuş. İtalyan gondolcuları kendi hayatlarının yıllarına iddiaya girermiş. Kızılderililer parmaklarını keserek ya da hayatını tanrılar adıyla feda ederek borçlarını ödermiş; aynı zamanda Çin’de kulaklarına kadar iddiaya girilirmiş.
Sonra zarların yerine başka bir oyun geçmiş – rulet. Bu oyun daha önceden, Fransız saraylarında, hatta İngiltere’deki roly-poly oyunu olarak bilinirmiş ve daha sonra dünyaya yayınlanmıştır. İlk başlarda Avrupa’daki kumarhaneler müzik ve dans salonları olarak kullanılırmış. O sırada burjuva da eğlence yerlerine ihtiyaç duymuş. Paralarını harcamak amacıyla yeni zengin olanlar eğlendikleri salonlarda parlak kumar makineleri monte etmişler. Monte Carlo’daki ünlü kumarhanesi 1861 yılında kurulmuştur.
 
ABD’de George Washington 1793 yılında ortaya çıkan federal piyango biletini almış. Piyangonun amacı yeni devletin gelişmesi için mali kaynaklar sağlamakmış. 1830 yılında ABD’de 420’yi aşan piyango türleri varmış. ABD’de 1931 yılında Büyük Bunalım’dan kurtulmak için Nevada vatandaşları, Las Vegas’ta yasal kumar faaliyet iznini almayı başarmış.
 
1.
Rulet, adı ‘küçük tekerlek’ anlamına gelen Fransız kelimesi olan roulette’ten gelen bir kumar oyunudur. Oynayanlar, numaralara, numara dizilerine, kırmızı veya siyaha, çift veya tek sayına oynamayı seçebilirmiş. /resim/
 
Ruletten bilinen kazançlar
Joseph Jaggers (1873) – Monte Carlo’da rulette küçük bahisler koymakla başlayarak ilk gününü 150 000 ile 300 000 CFA Frangı arasında kazanmakla kapatan İngiliz bir mühendisidir. Sadece üç gün sonra toplam kazancı 1,5 milyon Frangı’nı aşmış. Onun sistemi kurpiyelerin ruleti ters yöne çevirmeye başlamasına sebep olmuş.
Charles Wells (1891) – üç günlük kazanç serisi sırasında Casino de Monte Carlo’da 1 milyon CFA Frangı kazanıp ‘bankasını’ iflas ederek aynı zamanda bir kaç rulet masasını kapattırmış. Dakikasında uluslararası bir ünlü olup tarihte „The Man That Broke the Bank at Monte Carlo” (Monte Carlo’daki bankı iflas eden adam) şarkısıyla yerini almış. Sonra ikinci kazanç serisi için tekrar dönmüş. Ocak 1892 yılında üçüncü sefer kendi 88-metrelik bir yatla dönüp inanılmaz bir miktar para kaybetmiş, buna dahi daha efektif kömür yakma cihazına yatırım yaptığını sanan insanlardan toplanan bir miktar para da. Yaptığı bu dolandırıcılık sonucunda Büyük Britanya’da hapiste 8 yıl için yatırılmıştır.
Gonzalo Garcia-Pelayo (1989) – bu İspanyol matematik uzmanı Casino Gran Madrid’deki rulet tekerleğini inceleyerek kusurlarını arayıp uygun bir sistem kurmuş. Kumarhanelere erişimi yasaklandıktan sonra dava açıp kazanmış. İspanya Yüksek Mahkemesi de yöntemlerini ‘doğru’ ve ‘açık’ olarak değerlendirmiş.
Chris Boyd (1994) – bu İngiliz bilgisayar programcısı evini £147 000’a satarak Binion's Horseshoe’de Las Vegas’a oynamaya gitmiş. Her şeyini kırmızıya koyarak, parasını ikiye katlamış ve High Wycom’de bulunan ve hiç bir şeyden haberi olmayan kız arkadaşının yanına dönmüş.
Ashley Revell (2004) – Boyd’in başarısını tekrarlamaya çalışarak, bu İngiliz de evini satıp Las Vegas’taki The Plaza’ya uçup kırmızıya £76 500 koymuş. Tekerlek kırmızı yedide durmui – Boyd’un de kısmeti olan bir numara - ve parasını ikiye katlamaya başarmış. Bu olaydan sonra hayatına devam etmek için Kent’e dönmüş.
Şeytanla anlaşma
On dokuzuncu yüzyılın en başarılı kumarhanesi, François Blanc’ın Casino de Monte Carlo’dur. Bad Homburg’da erkek kardeşiyle geliştirdiği tek bir sıfırlı bir rulet icabını Monte Carlo’ya getirmiş. Blanc, Monte Carlo’nun sihirbazı olarak bilinir ve söylencelere göre kumarhanesinin başarısını bir ruletle sağlaması için şeytanla bir anlaşma yapmıştır. Bunun ‘’kanıtları” ise ruletin tüm sayılarının toplandığında sonucunun 666 olmasıdır.
 
 
2. Blackjack Tarihçesi
Kart oyunlarında bahis koymaların tahminen Almanya’ da 1440 yıl civarlarında Johan Guttenberg’in ilk destesini kazandıktan sonra başladığını düşünülür. Tam belli olmamasına rağmen Blackjack’in o zamanlarda ortaya çıkmış ilk kart oyunlarından meydana geldiği tahmin edilir.
Konu hala tartışmalı olmasına rağmen, Blackjack oyunu büyük ihtimalle 1700 yıllarında vingt-et-un (yirmi bir) olarak adlandırıldığı Fransız kumarhanelerinden geldiği inanılır. Oyunun ABD’de tarihi 1800 yılları sonrasından takip edilebilmektedir. Oyuncunun ilk iki kart olarak Vale pik ve As pik gelmesi durumunda, ona ek bir priz verildiği için oyunun adı Blackjack olmuş.
Kumar ve kumarhaneler Batı devletlerinde 1850 ile 1910 yılları arasında yasa dışı kalmış. Bu sürede Nevada’da kumar bir oyunu düzenlemek bir suç haline gelmiş, fakat kırkların ilk yıllarında tekrar yasallaştırılmasıyla, Nevada kumar ve şans oyunlarına yeşil ışık verir. Bugünlerde Blackjack oyunculara sunulan en bilinen oyunlardan biridir.
İlk belgelenen Blackjack’a matematiğin uygulanma çalışmaları 1953 tarihinden olup 1956 yılında bir kitabın yayınlanmasıyla zirvesine ermiş – Roger Baldwin, Amerikan İstatistik Kurumunun  bülteninde ‘’Blackjack için en iyi strateji’’ adında bir makale yazar. Bu öncüler kartları dağıtanın avantajını minimuma azaltmak amacıyla hesap makineleri, olasılıklar ve istatistikler kullanmış. Belgenin adı ‘en iyi strateji’ olmasına rağmen, aslında sistemini geliştirmek için bir bilgisayara ihtiyacı olduğu için, kusursuz bir strateji sayılamaz.

Profesör Edward Torp, Baldwin ve ortaklarının başladığı şeye devam ediyor. 1962 yılında Torp onların esas stratejisini daha kesin yaparak ilk kart sayma tekniklerini icap etmiş. Sonuçlarını ‘Krupiyeyi yenelim’ adlı kitabında yayınlar; bahse konu kitap kısa zamanda ün kazanmış ve 1963 yışında bir hafta boyunca New York’un en çok satılanların listesinde yer almış. Bu kitap kumarhanelerin kâbusu haline gelmiş.

Kumarhaneler  ‘Krupiyeyi yenelim’ kitabından korkmuş, kazançları ulaşmasını zorlaştırmak amacıyla oyunun kurallarını değiştirmeye başlamış. İnsanlar yeni sahte Blackjack’i oynamayı istemeyerek protesto ettiği için, bu fazla sürmemiş. Tam aksine – sakıncalı kurallar aslında kumarhanelerin kayba uğramalarına neden olmuş. Kumarhaneler için para kazanmamak günah olduğundan, oyunun eski kuralları çok kısa zamanda geri getirilmiş. Torp’in ‘’Ten-Count’’ yönteminin öğrenilmesi kolay olmadığı için ve insanların çoğu onu anlayamadığı için, Torp’in kitabı ile medyanın ilgisi sonucunda oyunun yeni kazandığı ünle kumarhanelerin şansı açılır. 60’larda, 70’lerde ve 80’lerde Blackjack 10 numara masa oyunudur.

Blackjack tarihinde büyük bir katkı olan IBM çalışanı Julian Brown bir kişi dahadır. ‘’Esas strateji’’ be birkaç kart sayma sisteminin bazında yazdığı bilgisayar kodu içeren binlerce sıra ve IBM anabilgisayar makinelerinde saatlerce Blackjack simulasyonlarıdır. Sonuçları ‘Krupiyeyi yenelim’ kitabının ikinci basını ve daha sonra Lawrence Riverson’un ‘’Blackjack’i iş olarak oynayalım’’ adlı kitabında” (1977) kullanılmıştır.

Ken Uston 1977 yılında grubunun üyelerinin ayakkabılarında yerleşik 5 bilgisayar kullanmış. Kısa bir zaman içinde 100 000 dolardan fazla bir miktar para kazanmışlar fakat bu bilgisayardan bir tanesine el konulup FBI (Federal Soruşturma Bürosu)’na gönderilmiş. Ajanlara göre, bilgisayar Blackjack oyunuyla ilgili halka açık bilgi kullanmış olduğu için bir dolandırıcılık bir cihazı değilmiş. Belki bu hikâyeyi daha önce ‘’Büyük Oyuncu’’ adlı kitabında anlatılan Blackjack’ta başarısını gösteren filmde görmüşsünüz. Ayrıca, Ken Atlantic City kumarhanelerindeki ‘’kart sayıcıları’’ yasağını engellemek için bir yasal savaşa başlatmıştır.
 
 
3.
Ünlü şahıslar ve kumar tarihçesi
Kumarhanede oyuncular: İlk yıllar
Roma İmparatorluğu imparatorları – Gay Jül Sezar (MÖ 100-44) Saturnalia festivalinde yer alan açık iddialara katılmış ve Rubikon nehrini geçerken iyi bilinen sözü şu söylemiş alea iacta est (zar atıldı). Аugustus (MÖ 63 – MS 14) alea oynamayı severmiş (tavlanın eski bir şekli) ve sık sık resmi yemek misafirlerine dağıtılacak hediyeler piyangosu düzenlermiş. Claudius (MÖ 10 – MS 54) at arabasının düz olmayan yollardan geçerken bile oynayabilmesi için zar atmak amacıyla özel bir masanın yapılmasını istemiş. O, oynarken o kadar çok can atarmış, o kadar dalırmış oyunlara ki bazen daha önce idam ettirdiği oyuncuları bile unutur tekrar kendisiyle oynamaya çağırmış. Caligula (12 – MS 41) sık sık at arabası yarışmaları ve zar oyununa bahis koyarmış, sarayı gerçek bir oyun evine dönmüş ve imparatorluk haznesini doldurmak için kendi kız kardeşinin cenazesinde bile zar oynamış. Nеron (37 – MS 68) her tür spor ve oyunu ve onlara bahis koymayı severmiş; patrikler arasında kumarı sürekli sevdirmeye çabasındaymış ve çok kere zarlara yüksek tutarda para bahis koyarmış.
Kumarhanede oyuncular: 15. – 18. yüzyıl
Lorenzo di Medichi (1449 - 1492) ünlü bir Rönesans şahsı, Florencialı bir devletçi ve siyasetçi, çok bilinen sanat hamisi ve koruyucusu, meşhur ressamların mali destekleyicisi. Kart oyunlarının bir delisi olup kabiliyeti büyük bir kart oyuncusu olarak ün kazanmış, hatta bazı kart oyunlarını icab etmiş. Şiirlerinde sıkça kumarhane oyunları olan la baseta ve il fruso’dan bahseder. Deneyimli bir kart oyuncusu olarak bilinir.
Kumarhanede oyuncular: 18. – 19. yüzyıl
William Pen (1644-1718) bir Quaker ve Kuzey Amerika’da daha sonra Pensilvanya devleti olacak Pensilvanya sömürge ve vilayetinin kuruyucusudur. Bir hipoteze göre bu alan üzerindeki hakların alınması, Pen’in babası olan Sır William Pen’in kumarda kazandığı ve ödenememiş bir £16 000’lık borcun karşılığı olarak olmuş olduğudur.
Wolter (1694-1778) – bir kumar delisi olan Aydınlanma Çağının ünlü bir Fransız yazarı ve filozofu. Fransız hükümetin kurduğu ve sadece belli kıymetli evraklarını satın alanların katılabileceği bir piyangonun kurulduğunda Wolter maksimum katılım payları sağlayan kıymetli evraklar alarak katılım kurallarından faydalanacağı bir şema icab etmiştir. Bir süre içinde o ve yatırımcıları piyangonun mükafatından büyük bir payını kazanmıştır. Hükümetin kazançlarını ödemek istememesine rağmen Wolter mahkemede açtığı davayı da kazanmış. Kendisi sık sık faro (kart oyunu) ve biribi (sayıların bir torbadan çekilen rulete benzeyen bir oyun)’a oynarmış.
Giacomo Casanova (1725-1798), meşhur Venezialı maceracı, çapkın ve anı yazarı, genellikle faroyu tercih edip kumar oynarmış. Bir keresinde Venezia’da sadece iki gün içerisinde tam 5 000 altın paranı kaybetmiş. Casanova pek çok kadının kalbini çalmaya başarmış ve kumar borçlarını ödeyecek varlıklı kadınları bularak kandırmış ünlü bir maceracıdır. Kendi anılarında kumar oyunlarından da bahsedermiş ve yine orada Venezia’daki San Moise sarayının bir kanadı olan Il Ridoto’ya ziyaretlerinin ayrıntılı tariflerini de eklermiş.
Kumarhanede oyuncular: 19. – 20. yüzyıl
ABD Cumhurbaşkanı Thomas Jefferson (1743-1826) ABD’nin Bağımsızlık Bildirisini yazdığı dönemde düzenli olarak kumar oynarmış. O da tavla, piyango, yazı tura ve kart oyunları gibi farklı oyunlarda kazandığı ve kaybettiği şeylerini yazdığı bir günlük tutarmış.
İngiliz yazarı Jane Austen (1775-1817) pek çok defa romanlarındaki kahramanlarının karakterlerini göstermek için kart oyunlarını bir yöntem olarak kullanırmış. Mesela Gurur ve Önyargı ve Akıl ve Tutku kitaplarında piyango biletleri kadril, 21, vist ve piket oyunları geçer.
Napoleon Bonaparte (1769-1821) savaş sahasında da akıllıca kullandığı strateji, düşünce ve kabiliyet gerektiren oyunlara çok değer verirmiş. Fransa’daki kumarhaneleri destekleyip 21 oyunun ün kazandırmasında katkıda bulunmuş. Yiğeni Lucien başarılı kumar oyunları oyuncusu olmuş.
Rus roman yazarı ve şairleriАleksandr Puşkin (1799-1837) gençliğini sarhoşluk ve kumar oyunları oynayarak geçirmiş; o sırada borçlarının fazlasıyla birikilmesi nedeniyle eşinin serflerinin üzerinde ikinci bir ipotek tesis etmek zorunda kalmış. Maça Kızı eserinin süjesinin ayrılmaz bir parçası ise kumardır.
Fyodor Doestoyevski (1821-1881) adetlerinden vazgeçemeyen bir kumarcı dahadır. Rulet oyuncusu kitabını aldığı avansı oyun evlerinde harcadıktan sonra ve teslim tarihine yetiştirebilmesi için yayın eviyle imzaladığı sözleşme konusu olan romanın süjesinde Visbaden ve Baden-Baden kumarhanelerindeki yaşadıklarını yazarak bitirebilmiş.
Kumarhane oyuncuları: 20. – 21. yüzyıl
Lev Tolstoy (1828-1910) bilardo oynayarak yayın evi sahibine ödenmesi gereken birikilmiş kumar borçlarından kaçmak için gönüllü olarak askerliğe gitmiş. Sonunda borcunu kapatmak için Kazaklar eserinin el yazısını sunmuş.
Ivan Turgenev (1818-1883) Baden-Baden’deki kumarhaneleri ve hayatı tarif ettiği Duman romanını yazmış. Ve işte kaderin cilvesi – daha sonra Turgenev defalarca Dostoyevski ve Tolstoy’u başarısız kumarhane ziyaretlerinden kurtarma çabasında bulunmuş.
Cumhurbaşkanı pokeri – ABD’nin Cumhurbaşkanı Warren Harding (1865-1923) mandası süresince haftada iki kere bakanlıktakilerle çok iddialı oyunlarda poker oynarmış. Söylentilere göre kart oyunları sonucunda Beyaz evinde bulunan porselen takımının bir kısmını kaybetmiş. Cumhurbaşkanı Franklin D. Roosevelt (1882-1945)’in tercihi düşük bahisli açık poker olup Kongrenin oturumlarının son gecelerinde yer alan poker oyunlarının ev sahipliliğini yaparak, oturumların kapanışında kazananların isimlerini bildirirmiş. Cumhurbaşkanı Harry S. Truman (1884-1972) mükemmel bir 5 kartlı açık poker oyuncusu olarak itibar kazanmış, İkinci dünya savaşı sırasında bile basın temsilcileriyle poker maratonları düzenlermiş, Japonya’da nükleer bomba düşürüp düşürmemeye karar alırken bile. Demir perde konuşması sıralarında da Winston Churchil ile poker oynamış. Cumhurbaşkanı Dwight Eisenhower (1890-1969) West Point’te poker ve bridge oynamayı öğrenmiş. Söylencelere göre eşi olacak Mamie ile flört ederken poker kazançlarını kullanmış. Cumhurbaşkanı Richard Nixon (1913-1994) ABD’de filoda görevi sırasında poker oynamasını öğrenmiş. Kusursuz bir oyuncu olarak bilinir ve Temsilciler Meclisi kampanyasını mali açıdan desteklemek için kazançlarını kullandığı söylenir.